Gość na Waszym kiermaszu ciast mówi: „Chętnie bym coś dał, ale nie mam przy sobie gotówki”. Bez kodu ta darowizna przepada, zanim dotrze do domu. Z kodem QR na puszce skanuje go, trafia na Waszą stronę darowizn i wpłaca w niecałą minutę, stojąc przy stoisku.
Tak samo jest w fundacjach, stowarzyszeniach, klubach sportowych, parafiach i radach rodziców. Stronę do wpłat już macie; kod tylko do niej prowadzi.
Co otwiera kod
Kod QR z tej strony zawiera link lub krótki tekst. Nie przyjmuje pieniędzy. Skan otwiera stronę, którą już macie, a płatność obsługuje ta strona:
- Strona darowizn. Strona w Waszej witrynie albo strona, którą dał Wam operator płatności lub serwis zbiórkowy. Skopiuj pełny link, wklej go w generatorze kodów QR i przed drukiem sprawdź, czy otwiera właściwą stronę.
- Zapisy wolontariuszy. Formularz dla pomocników na najbliższe wydarzenie, cotygodniowy dyżur w banku żywności czy grafik prania strojów.
- Zapis na newsletter. Kto nie wpłaci dziś, może chętnie dostawać od Was wiadomości. Kod do formularza zapisu to delikatniejsza prośba.
- Szczegóły wydarzenia. Data, miejsce, program i bilety na galę, bieg charytatywny albo festyn.
- Media społecznościowe. Zrób kod do profilu Waszej organizacji na Facebooku, Instagramie lub innym serwisie w generatorze kodów QR do social mediów.
- E-mail. Kod z generatora kodów QR do e-maila otwiera wiadomość do koordynatora wolontariuszy z tematem „Chcę pomóc” już wpisanym.
Jeden kod, jedno zadanie. Plakat z prośbą o wsparcie powinien otwierać stronę darowizn, a nie stronę główną, na której trzeba szukać przycisku „Wesprzyj”.
Kody z tej strony nigdy nie wygasają, ale po wydrukowaniu nie da się ich zmienić. Link jest zapisany w samym kodzie. Jeśli strona kampanii co roku się zmienia, ustaw w kodzie adres strony, którą sami zarządzacie, np. twojafundacja.pl/wesprzyj, i zmieniajcie to, co ta strona pokazuje albo dokąd kieruje.
Gdzie go umieścić
- Puszki i skarbonki. Naklejka z przodu, na wysokości wzroku, gdy puszka stoi na ladzie. Darczyńcy z gotówką i z kartą korzystają z tej samej puszki.
- Plakaty i ulotki. W witrynach sklepów, na tablicach ogłoszeń w parafii, przy szkolnej bramie, w klubie.
- Listy z podziękowaniem i potwierdzenia wpłat. Ktoś, kto właśnie wpłacił, najchętniej zostanie wolontariuszem albo zapisze się na newsletter. Daj na liście ten kod, a nie kolejną prośbę o darowiznę.
- Tabliczki i stojaki na stoliki na wydarzeniach. Na kiermaszu, w przerwie koncertu, na wieczorze quizowym. Opcja druku ma stojak na stolik, który stoi samodzielnie.
- Kościoły, sale i biuletyny. Oprawiony kod przy drzwiach do regularnych wpłat; kod do zapisów pomocników w biuletynie rady rodziców.
Jeśli zbieracie datki w miejscu publicznym, na przykład z puszkami na ulicy, sprawdźcie najpierw obowiązujące zasady dotyczące zbiórek publicznych. Kod QR na puszce niczego w nich nie zmienia.
Zbuduj zaufanie obok kodu
Kod QR ukrywa adres, który otwiera. Darczyńca nie widzi, dokąd trafi, dopóki nie zeskanuje. Powiedzcie mu to więc prostymi słowami, tuż obok kodu:
- Nazwa i logo organizacji. „Wesprzyj Fundację Psia Przystań”.
- Domena docelowa. „Otwiera psiaprzystan.pl/wesprzyj”. Ludzie mogą sprawdzić, czy telefon pokazuje ten sam adres.
- Co dalej. „Wpłać kartą, BLIK-iem lub przelewem na naszej bezpiecznej stronie”.
Generator może dodać logo na środku kodu i ramkę z podpisem. Opcja druku pozwala dodać nagłówek i mały tekst pod kodem, a to dobre miejsce na domenę.
Uważaj na podmienione kody
Znane oszustwo to naklejka z innym kodem QR przyklejona na prawdziwy. Na plakacie lub puszce organizacji charytatywnej kieruje życzliwych ludzi na fałszywą stronę darowizn.
Co pomaga:
- Regularnie sprawdzajcie swoje materiały. Osoba, która opróżnia puszkę albo wymienia plakaty, niech zerknie też na kod. Naklejka z odstającymi brzegami albo w nieco innym rozmiarze to sygnał ostrzegawczy.
- Od czasu do czasu skanujcie własny kod czytnikiem kodów QR albo aparatem telefonu i sprawdzajcie adres, który pokazuje.
- Drukujcie kod bezpośrednio na plakacie lub puszce, a nie jako osobną naklejkę, tam gdzie to możliwe. Kod będący częścią nadruku trudniej niezauważenie zakleić.
- Umieszczajcie kody tam, gdzie widzą je Wasi ludzie. Puszka na ladzie z obsługą jest bezpieczniejsza niż plakat na latarni.
I powiedzcie wspierającym, jaką macie zasadę: nigdy nie prosicie o dane karty na stronie otwartej z kodu, nad którym nie macie kontroli. Jeśli taki kod prosi o kartę, niech sami wpiszą Wasz adres strony.
Jak duży wydrukować kod
Zasada z poradnika druku: kod powinien mieć co najmniej jedną dziesiątą odległości skanowania i nigdy mniej niż 2 cm.
- Naklejka na puszce lub skarbonce: 3–4 cm
- Ulotka, list lub stojak na stolik: 3–5 cm
- Plakat A4 czytany z metra: 10 cm lub więcej
- Baner na wydarzeniu, skanowany z kilku metrów: 25–30 cm
Ciemny kod na jasnym tle, z białym marginesem. Dla drukarni pobierz SVG. Wydrukuj jeden egzemplarz w skali 100% („Rzeczywisty rozmiar”) i zeskanuj go dwoma telefonami, zanim wydrukujesz sto ulotek.
Błędy, których warto unikać
- Tymczasowy link do kampanii wydrukowany na puszkach, które będą używane latami.
- Różowy kod na czerwonym plakacie. Niski kontrast zawodzi w ciemnych salach i na wieczornych wydarzeniach.
- Brak kontroli kodu po jego powieszeniu.
Lista kontrolna
- Kod otwiera prawdziwą stronę darowizn (lub formularz zapisu), a nie stronę główną
- Link jest trwały albo prowadzi do strony, którą zarządzacie
- Nazwa organizacji i domena docelowa wydrukowane obok kodu
- Rozmiar co najmniej jedna dziesiąta odległości skanowania, nigdy poniżej 2 cm
- Po wydruku przetestowany na iPhonie i telefonie z Androidem
- Osobne kody do darowizn, zapisów wolontariuszy i newslettera
- Ktoś regularnie sprawdza kody na puszkach i plakatach pod kątem naklejek
- Wspierający wiedzą, że nigdy nie prosicie o dane karty z kodu, nad którym nie macie kontroli
- Zasady zbiórek publicznych sprawdzone, jeśli zbieracie datki na ulicy
