Goście dostają piękne drukowane zaproszenie, a potem muszą wpisać w telefonie długi adres Waszej strony ślubnej, żeby potwierdzić przybycie. Na sali ktoś pyta, gdzie wrzucać zdjęcia, ktoś inny pyta o Wi-Fi, a ciocia błądzi po wiejskiej drodze. Kod QR załatwia każdą z tych spraw jednym skanem, o ile każdy kod ma jedno jasne zadanie.
Siedem pomysłów na kody QR na wesele
- Potwierdzenie przybycia lub strona ślubna na zaproszeniu. Umieśćcie link do formularza potwierdzenia albo strony ślubnej w małym kodzie na odwrocie zaproszenia. Goście odpowiadają w kilka sekund, zamiast wpisywać adres. Zrobicie go w generatorze linków.
- Lokalizacja sali. Kod QR z lokalizacją otwiera miejsce wesela na mapie, gotowe do wyznaczenia trasy. Umieśćcie go na zaproszeniu albo na karcie z informacjami, zwłaszcza gdy sala jest za miastem i ma niejasny adres.
- Wspólny album ze zdjęciami na przyjęciu. Załóżcie wspólny album w usłudze do zdjęć, z której korzystacie, i umieśćcie link do wgrywania w kodzie na każdym stole. Goście dodają zdjęcia jeszcze tego samego wieczoru, a Wy dostajecie ujęcia, których fotograf nigdy nie widział.
- Wi-Fi na sali. Jeśli sala ma Wi-Fi dla gości, kod QR do Wi-Fi połączy telefony bez odczytywania hasła na głos. Przydaje się, gdy zasięg komórkowy jest słaby, co często zdarza się w stodołach, zamkach i salach na wsi.
- Harmonogram i menu. Kod na tablicy powitalnej lub winietce może otwierać stronę z planem dnia, menu z alergenami albo planem stołów.
- Lista prezentów. Jeśli macie listę prezentów, podlinkujcie ją ze strony ślubnej, zamiast drukować na zaproszeniu. Jeśli jednak chcecie ją w druku, mały kod na osobnej wkładce pozostanie dyskretny.
- Podziękowania ze zdjęciami. Po weselu wyślijcie kartki z podziękowaniami z kodem, który otwiera album albo galerię od fotografa. Dzięki temu kartka staje się czymś, co goście zachowają.
Co umieścić w każdym kodzie
Każdy kod na tej stronie jest statyczny: to, co w nim zapiszecie, zostaje wydrukowane na zawsze, a kod nigdy nie wygasa. Na wesele to idealne, bo nic nie powinno się zmieniać, ale warto to zaplanować:
- Linkuj do stron, którymi sami zarządzacie. Zaproszenia wychodzą miesiące przed ślubem. Jeśli kod prowadzi na Waszą stronę ślubną, możecie zaktualizować harmonogram, później dodać link do albumu albo poprawić literówkę na stronie, a wydrukowany kod dalej działa.
- Używajcie krótkich linków. Krótki link daje mniej gęsty kod, który łatwo się skanuje nawet wydrukowany w małym rozmiarze. Unikajcie długich linków z parametrami śledzącymi skopiowanych z paska adresu.
- Jeden kod, jedno zadanie. Nie umieszczajcie trzech kodów na jednej kartce. Jeśli zaproszenie potrzebuje potwierdzenia przybycia i mapy, podlinkujcie stronę potwierdzenia i umieśćcie mapę na tej stronie.
- Kody do Wi-Fi zawierają hasło. Jeśli sala zmieni je przed ślubem, kod przestanie działać. Poproście salę o dane sieci dla gości tuż przed terminem.
Każdy kod możecie dopasować do papeterii: zaokrąglone kropki, Wasza paleta kolorów, monogram jako logo pośrodku albo ramka z krótkim podpisem. Dzięki funkcji kodu QR ze zdjęcia możecie nawet zamienić zdjęcie z zaręczyn w sam kod. Najlepiej sprawdzają się proste zdjęcia z wyraźnym motywem, a generator na bieżąco sprawdza, czy wynik nadal się skanuje.
Gdzie je umieścić
- Zaproszenie lub karta z informacjami: kod do potwierdzenia przybycia i kod z lokalizacją, na odwrocie lub w rogu, z krótką linijką tekstu, co robi każdy z nich.
- Tablica powitalna przy wejściu: harmonogram albo strona ślubna.
- Każdy stół na przyjęciu: kod do albumu, na stojaku na stolik albo małej oprawionej karteczce obok kompozycji kwiatowej.
- Bar lub strefa chillout: kod do Wi-Fi.
- Kartka z podziękowaniem: galeria zdjęć.
Zawsze dopiszcie przy każdym kodzie kilka słów, np. „Tu wrzuć swoje zdjęcia” albo „Dojazd na salę”. Goście skanują to, co rozumieją.
Jak duże drukować kody
Praktyczna zasada z poradnika druku: kod powinien mieć co najmniej jedną dziesiątą odległości skanowania i nigdy mniej niż 2 cm.
| Gdzie | Typowa szerokość kodu |
|---|---|
| Zaproszenie lub kartka z podziękowaniem | 2–2,5 cm |
| Stojak na stolik lub oprawiona karteczka na stół | 5–7 cm |
| Tablica powitalna widziana z 1,5 m | 15 cm lub więcej |
Generator ma opcję druku z tabliczką, stojakiem na stolik i arkuszami naklejek, więc karteczki na stoły wydrukujecie w domu. Drukujcie w skali 100% („Rzeczywisty rozmiar”), a nie „Dopasuj do strony”. Jeśli zaproszenia drukuje drukarnia, pobierzcie SVG, bo pozostaje ostry w każdym rozmiarze.
Błędy, których warto unikać
- Jasne kody na ciemnym lub pastelowym papierze. Pudrowy róż na kremowym tle wygląda pięknie i fatalnie się skanuje. Kod ma być ciemny na jasnym tle, z mocnym kontrastem.
- Obcinanie białego marginesu. Zostawcie wokół kodu jasny margines co najmniej tak szeroki jak cztery jego małe kwadraciki. Projektanci często go przycinają, żeby zmieścić się w układzie.
- Złocenia i błyszczące wykończenia. Złota folia i laminat odbijają światło, zwłaszcza pod girlandami lampek. Drukujcie kod zwykłą farbą na matowym papierze.
- Brak testu próbnego wydruku. Zeskanujcie próbny wydruk dwoma lub trzema różnymi telefonami, zanim zatwierdzicie 150 zaproszeń.
- Link do strony, która wymaga logowania. Upewnijcie się, że album i strona otwierają się każdemu, kto ma link, na telefonie, bez aplikacji.
- Kod bez podpisu. Goły kwadrat na stole wygląda jak dekoracja.
Lista kontrolna
- Zdecydujcie, jakich kodów potrzebujecie: potwierdzenie przybycia, lokalizacja, album, Wi-Fi, harmonogram, galeria w podziękowaniach
- Kody prowadzą do stron, którymi sami zarządzacie, więc treść może się zmienić po wydruku
- Linki są krótkie i sprawdzone na telefonie w oknie prywatnym
- Dane Wi-Fi dla gości z sali zdobyte tuż przed terminem
- Ciemny kod, jasne tło, biały margines zachowany
- Rozmiar: 2–2,5 cm na kartkach, 5–7 cm na stołach, większy na tablicach
- Próbny wydruk zeskanowany kilkoma telefonami przed drukiem całości
- Krótki podpis przy każdym kodzie
